јан
27
:доаѓање
јануари 27, 2012 | Tagged антитеза, водопад, враќање, дишење, заминување, поезија, сабји | 2 коментари
.
.
:ехо на заборавени водопати,
ладен ветер го прочистува телото. ..
умот симулира мисли кои
постоењето го сечат со сабји.
бавно умирање,
машината повторно го заврте универзумот,
таму десно светла точка
.. и пак, во антитеза
дишењето се насмевнува.
.
[ по: » Заминување _ Gocheska http://bit.ly/zCw0zM ]
.
.
дек
3
.ова не е youtube транскрипција
декември 3, 2011 | Tagged youtube, ангажирање, вистина, еуфемизам, живот, луѓе, мисли, обсервација, промени, став, транскрипција | Напиши коментар
[структурата на ова четиво е наивна, детскиот еуфемизам е само дериват на пејоративната состојба во реалноста]
:работата е многу посериозна од пуштање мозокот на пасење. ни требаат ангажирани луѓе кои во ниеден момент не би се откажувале од визијата за иднината. музиката е убава за душата и сите ние знаеме да си бидеме сопствени омилени џубокси, идејата поради која се развиваат овие социјални платформи е далеку посилна и посуштинска од тоа да рекламираме минливи чувства, променливи емоционални состојби, пародија на рајскиот циркус..
!треба да се грижиме малку повеќе за целината на оваа сложувалка. не го пишувам ова со доза на сомнеж спрема конкретни слоеви и единки, ниту пак заради тоа што моето емоционално ниво е високо или ниско, го пишувам за тоа што чувствувам дека некој ќе има потреба да го прочита, да се пронаје и да дејствува.
проблемите надвиснуваат од сите страни, протекуваат од тепсијата како готово тесто за печење. војната на умовите е вечна, но решенијата допрва почнуваат да бидат вреднувани од поголемата маса.
изолацијата не би водела кон ништо повеќе од користење на youtube како ламба која ќе не води низ сопствените страдања.
активното вклучувње, испраќањето сигнали на самите себе и на најблиските е начинот на кој инволвираноста ќе ги мотивира промените во позитивна смисла, пораки кои некои велат дека значат живот.
:што ќе се случи ако има војна? има ли војна?
војна веќе има, можеби далеку од тие кои го читаат ова кирилично писмо, но, верувајте таа е насекаде околу нас. креативните пориви некогаш е потребно да ги филтрираме во алармантни, информативно – загрижувачки дејствија и активности. сrop circles и пријателите од другата планета нема да дојдат да ни помогнат, би требало да си помогнеме самите себе. имаме грешки во матрицата, општествената, индивидуалната. ..додека, ние се радуваме на нашите емоции, гледаме филмови, некои други го креираат најлошиот филм што некогаш можеме да го изгледаме – реалноста и нема премиера, ниту пак се проектира во кино. го гледаме филмот секојдневно во нашите чинии додека јадеме, го слушаме меѓу оние со кои ги свират нивните гуми на семафорите без да разберат дека ние сме им ги купиле автомобилите.
не сакам да звучам загрижувачки, далеку од тоа дека и овој текст ќе направи некоја промена, но, да рефлешираме внатрешно за овие теми е почетокот на промените. да знаеме каде да повлечеме линија е моментот. ..промената. немам потреба од нова маица ниту од она сзмрзнато пиле во фрижидерот во супермаркетот. на телевизија нема ништо ново, книгите.. тие ја собираат прашината, за тоа и конзумирачкиот крокодил не изеде сите како бабата од црвенкапа. сакаме споредби со Алиса, со светот на чудата, но, од далеку се препознава шеширот на боата. не изело незнаењето, не, неодговорноста, инфериорноста, пасивноста, ароганцијата и лажното его дека сме спознале се` во нас и околу нас. но, клучевите само ги слушаме како некаде потаму ѕвонат, клучарот на тајните полека оди нагоре по скалите, а ние како Ана остануваме меѓу влагата на ѕидовите, длабоко затворени во сопствените зандани, во подрумите на нашите стравови од тоа да бидеме вклучени и отворени спрема незнаењето и желбата за учење на тоа како подобро.
..и толку сега, не ни знам зошто го напишав ова, не ни знам зошто си го прочитал. не ни знам што ќе помислиш, направиш. за мене знам.. ..не знам уште колку многу сакам да научам за да знам како подобро..
:youtube има нов лик и нови можности. мислам дека оние што секој петок се вљубуваат ќе си ја најдат козметиката од другата срана на океанот и таму. доволно е да се проба, мелодијата на промените таму сега поубаво се крие, но, излегува на неколку дена, освестува и пак заспива. ..ќе спијам и јас можеби, во некој друг живот.
.
- ова интимно четиво нема да стои мно.Огу овде!
.
.
.
окт
12
премостувања. есенски контури
октомври 12, 2011 | Tagged врата, деца, луѓе, мелодија, млеко, надеж, патишта, птици, сознание, сон, шише | Напиши коментар
…
разголени вистини
и малку надеж
исправена како улична светилка
во маало без луѓе.
се шири мелодија
на бунар на кој срцето му чука
и предвреме разоткриените сознанија
за магепсаното слугување
на ненаспиените животни
сонови.
како се децата?
одиме по истите патишта како некогаш,
иако и тогаш велевме дека не се добри.
нема стабилност на патеката на која на крајот
не те чека чергиче и стаклено шише млеко.
подотворена врата,
уште ги сакаме најдобрите визии
за нашите идни милости.
нека им е со среќа!
..можеби е ова една од фразите кои
птиците преселници си ги испраќаат меѓусебно
пред полетување. пред моментот на
уживање во летот, а не сонот
за она потаму,
за она каде треба да се стигне.
.
јан
21
15-17-15
јануари 21, 2011 | Tagged расказ, хаику | 2 коментари
.
.
Тоа секако не можеше да се случи, помисли. ..
- пишувањето раскази да биде проширено хаику;
лисјата треперат. ..но, овој пат со се’ гранките.
.
.
.
ное
21
Петнаесет автори за петнаесет минути
ноември 21, 2010 | Tagged автори, избор, литература, поезија, проза, селекција | 6 коментари
Гледам facebook е прилично жив и активен, па да пробам да почнам и јас овде еден синџир, практика која на стариот блогерај беше честа, за да видам дали ќе заживее идејава и дали ќе разбуди интерес. Читав скоро негде, дека една библиотека во Скопје („Браќа Миладиновци“) имала 120000 читатели. Убава бројка. Да видиме што блогерите читаат.
Еве ги правилата:
Не размислувај предолго околу имињата.
Петнаесет автори (вклучително и поети) кои што извршиле најголемо влијание врз тебе и кои секогаш ќе бидат со тебе.
Наброј ги првите петнаесет на кои што можеш да се сетиш за не повеќе од петнаесет минути, и тие не мора да бидат набројани по редослед според важноста за тебе.
Тагни најмалку петнаесет пријатели, вклучително и мене, бидејќи ме интересира да видам кои автори моите пријатели ги избрале. За да го направиш тоа, напиши нов блог пост, пастирај ги правилата во него, стави ги твоите петнаесетмина, и линкувај ги блогерите во постот.
* Charles Bukowski
* Vladimir Nabokov
* Dubravka Ugresic
* Danil Knarms
* Samuel Beckett
* Bertolt Brecht
* Patrick Süskind
* Michel Houellebecq
* Jean Baudrillard
* Douglas Adams
* William Gibson
* Isak Asimov
* Carlos Castaneda
* Helena Petrovna Blavatsky
* Stanislav Grof
..there are so much more end they are coming in chaotic way, no rules drama, poetry, neurons, Ayahuasca, Lucid Dreaming, Playwriting, Cymatics, Neuroplasticity, phylosophy, d UNIverse as it is…
го добив ова на twitter од @try_pry, сега забележав дека го нема мојот блог во неговата листа, но..
и немам појма кој уште седи овде, и кој е блогер во македонија. и не ме интересира многу..и за тоа нема да продолжам круг овде.
ако сакате да видете каде ја фрла топката ШтркотЕдинак те ви линк идете видете таму. и да, не ја почитува играта..не дека пак ми е гајле, ама ко би требало 30 да напишам и јас би можел 100
поздрав блогери!
p.s. поопуштено да биде, кропирани – пастрирани сите блогери по се изгледа на платформава
)
Нека продолжат:
http://lpartik.blog.mk
http://bluebird.blog.mk
ное
2
Прелудиум. Повторно раѓање
ноември 2, 2010 | Tagged актери, брег, лисја, океан, прелудиум, раѓање, сенки, страв | 2 коментари
Во трагите на сенките
вибрира спокојот на
нивните тивки гласови.
Како изгубени лисја
се буткаме кон небото,
..актери кои играат со ветрот.
Прелудиум на стравот од тоа
да бидеме повторно живи.
Распаѓање, земја, пепел,
шишиња на крајот од брегот,
без тапа,
без порака,
се трансформираме во
честички некаде во океанот.




